Is een buitenlandse bank net zo veilig als een Nederlandse bank?

Veel mensen kiezen uit een vertrouwd gevoel voor een Nederlandse bank. De wetenschap dat er een fysieke vestiging om de hoek is, kan spaarders het idee van meer veiligheid geven.

Het schoolvoorbeeld dat steevast van stal wordt gehaald, is het Icesave-drama uit 2008. Toen deze IJslandse bank omviel, kwamen duizenden Nederlanders die een rekening hadden bij deze bank in spanning te zitten. Hoewel er wel een depositogarantiestelsel was, kon het IJslandse garantiefonds de massale faillissementen van de banken financieel niet opvangen. De IJslandse overheid weigerde bij te springen voor buitenlandse spaarders en de Nederlandse staat moest de spaargaranties uiteindelijk opvangen. 

Inmiddels zijn de Europese regels drastisch aangescherpt en zijn de regels op Europees niveau gelijkgetrokken. Daardoor is het garantiestelsel binnen de gehele EU tegenwoordig exact hetzelfde opgetuigd.Noorwegen is geen EU-lid (wel EER-lid) en heeft een eigen depositogarantiestelsel met een vergelijkbare bescherming als die van de EU-lidstaten, dat ook van toepassing is op buitenlandse spaarders.

Sparen bij een Nederlandse bank voelt gevoelsmatig misschien betrouwbaarder, maar qua feitelijke bescherming doet een Nederlandse bank vandaag de dag niet meer onder voor een bank in Slowakije, Letland, Duitsland of een andere EU-lidstaat.

Binnen de Europese Unie geldt dat elk land verplicht is een geharmoniseerd depositogarantiestelsel te hanteren.

Dit betekent dat bank- en spaartegoeden beschermd zijn tot € 100.000 per persoon, per bank met een eigen bankvergunning. Mocht een bank failliet gaan, dan keert de nationale toezichthouder van dat specifieke land het spaargeld tot deze grens uit aan spaarders. 

Bovendien bedraagt de wettelijke uitkeringstermijn na een faillissement maximaal 7 werkdagen en krijgen klanten met een rekening bij deze bank hun geld dus vlot terug.

Doordat de regels op Europees niveau zijn gelijkgetrokken, is de wettelijke dekking in een ander EU-land inhoudelijk dus identiek aan de dekking via De Nederlandsche Bank (DNB). 

Ook alle partnerbanken bij Raisin vallen onder een depositogarantiestelsel dat spaartegoeden tot € 100.000 (of het equivalent in de lokale valuta) per bank per rekeninghouder beschermt.

Als een bank failliet gaat, treedt de volgende afwikkelingsprocedure in werking:

• 1. De nationale toezichthouder (in Nederland is dat De Nederlandsche Bank) stelt vast dat de bank niet meer aan haar verplichtingen kan voldoen.

• 2. Het depositogarantiefonds wordt geactiveerd.

• 3. Rekeninghouders worden meestal verzocht hun gegevens en rekeningnummer door te geven. Bij sommige banken staat je Raisin-rekening al als standaard aangemerkt.

• 4. Het fonds keert binnen 7 werkdagen het saldo inclusief de opgebouwde rente (tot maximaal € 100.000 per bank per rekeninghouder) uit op een opgegeven tegenrekening.

Naast veiligheid is de fiscale afhandeling een praktisch aandachtspunt bij sparen over de grens. Sommige landen heffen bronbelasting op de rente-inkomsten van buitenlandse spaarders. Dit tarief kan variëren van 0% tot wel 35%.

Gelukkig hebben de meeste EU-landen dubbelbelastingverdragen gesloten. In veel gevallen kun je door middel van een eenvoudig belastingformulier een volledige vrijstelling krijgen of verrekenen met je Nederlandse belastingaangifte. 

De bronbelasting beïnvloedt de veiligheid van je kapitaal niet, maar is wel bepalend voor het nettorendement op je spaargeld.

Om te bepalen welke buitenlandse bank betrouwbaar is, is het goed om te kijken naar de bank waarin het land gevestigd is. In de EU gelden depositogarantiestelsels waarbij spaargeld tot € 100.000 per bank per rekeninghouder beschermd is, maar daarbuiten kunnen andere regels gelden.

Een betrouwbare buitenlandse bank voldoet minimaal aan de volgende criteria:

• Beschikt over een officiële bankvergunning;

• Valt direct onder een nationaal depositogarantiestelsel dat spaartegoeden dekt;

• Rapporteert heldere solvabiliteitsratio's en staat onder toezicht van een centrale bank en de lokale autoriteit.

Sparen via banken in (economisch stabiele) EU-landen biedt dus exact dezelfde juridische bescherming als een rekening bij een grote Nederlandse bank.