Polska, podobnie jak wiele innych krajów europejskich, zmaga się z problemami związanymi ze starzejącym się społeczeństwem oraz rosnącymi kosztami obsługi systemu emerytalnego.

Im dłużej pracujemy i odkładamy składki, tym wyższe świadczenie po zakończeniu pracy.
W większości państw obserwuje się trend podnoszenia wieku przejścia na emeryturę i dążenia do zrównania go dla obu płci.
Prognozowana stopa zastąpienia może być na tyle niska, że nawet wydłużenie pracy zawodowej może nie zapewnić wysokiego świadczenia.
W ciągu ostatnich lat wiek emerytalny zmieniano kilkukrotnie, co miało na celu dostosowanie go do aktualnych realiów społecznych i ekonomicznych. Czy obecny moment przejścia na emeryturę odpowiada tym realiom? Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej planuje kolejne reformy systemu emerytalnego?
Wiek emerytalny kobiet w Polsce wynosi 60 lat, podczas gdy mężczyźni muszą oczekiwać na emeryturę do ukończenia 65 lat.
Z pewnością odbije się to na wysokości świadczeń emerytalnych, które otrzymywać będziemy na emeryturze. Zauważalne to będzie szczególnie w przypadku kobiet – niższy o 5 lat wiek emerytalny w połączeniu ze stale wydłużającą się średnią długości życia spowoduje, że emerytury wielu kobiet będą zbliżone do minimalnego świadczenia.
Przeczytaj więcej na temat gender pay gap w Polsce.
Od 1 marca 2026 roku najniższa emerytura wynosi 1 978,49 zł. Prawo do niej przysługuje osobom, które osiągnęły powszechny wiek emerytalny oraz spełniają określone wymagania dotyczące stażu pracy: 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Jeśli zatem przysługuje nam prawo do emerytury, a jej wysokość jest niższa od ustawowego minimum, ZUS automatycznie podwyższy świadczenie i przyzna nam emeryturę minimalną.
Wiek emerytalny w Polsce istotnie zmieniał się na przestrzeni lat. Od reformy wprowadzającej nowy system emerytalny minęło wprawdzie 25 lat, jednak po przeprowadzonej w 2017 roku modyfikacji, skutkującej obniżeniem wieku emerytalnego, wróciliśmy do punktu wyjścia.
W 1999 roku wprowadzono istotną reformę systemu emerytalnego, która miała na celu zrównoważenie finansów publicznych oraz dostosowanie systemu do zmieniającej się demografii. Reforma ta wprowadziła nowy model emerytalny, który opierał się na trzech filarach: państwowym, pracowniczym i prywatnym. W ramach reformy wiek emerytalny dla kobiet ustalono na 60 lat, a dla mężczyzn na 65 lat.
W 2013 roku rząd PO-PSL wprowadził reformę ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, która stopniowo podnosiła wiek emerytalny do 67 lat dla obu płci. Plan zakładał, że wiek ten miał wzrastać o trzy miesiące rocznie, osiągając docelowe wartości do 2020 roku dla mężczyzn i do 2040 roku dla kobiet. Zmiany te były odpowiedzią na rosnące wydatki związane z systemem emerytalnym oraz wydłużającą się średnią długość życia Polaków.
W 2017 roku rząd PiS zdecydował o obniżeniu wieku emerytalnego do wcześniejszych poziomów, czyli 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. Zamysł ten był wynikiem obietnicy wyborczej i spotkał się z dużym poparciem społecznym. Wprowadzenie zmian miało na celu poprawę sytuacji osób starszych, które często borykały się z problemami zdrowotnymi i trudnościami w znalezieniu pracy w późniejszym wieku.
Decyzja o ponownym obniżeniu wieku emerytalnego nie spotkała się jednak z pozytywną opinią ekspertów – wskazywali oni i nadal wskazują na potencjalne zagrożenia dla stabilności finansowej systemu emerytalnego oraz dalszy spadek wysokości świadczeń emerytalnych.
Agnieszka Dziemianowicz-Bąk, ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zapewnia, że przynajmniej na ten moment nie ma planów podwyższenia wieku emerytalnego ani jego zrównania dla kobiet i mężczyzn.
Rząd skupia się obecnie na zachętach do dobrowolnego pozostawania na rynku pracy przez seniorów i wprowadzeniu zmian, które będą lepiej wspierały starszych pracowników.
Możliwe, że w przyszłości pojawi się dyskusja dotycząca zmian. Obserwowane od dawna negatywne trendy demograficzne oraz stale rosnąca średnia długość życia niestety pozwalają przypuszczać, że zmiany takie są przedmiotem debat ekspertów i decydentów.
Obserwując zmiany zachodzące w wielu systemach emerytalnych oraz publikowane przez GUS dane demograficzne, coraz częściej zadajemy sobie pytanie, co dalej z wiekiem emerytalnym w Polsce. Nie da się ukryć, że na tle Europy jest on stosunkowo niski, a obrany kilka lat temu kierunek zmian jest odwrotny względem kierunku, w jakim zmierza większość krajów w Europie.
Na tle wybranych państw europejskich Polska nadal należy do krajów z relatywnie niskim ustawowym wiekiem emerytalnym kobiet – wynosi on 60 lat. Dla porównania, w Austrii wiek ten jest stopniowo podnoszony i w 2026 roku wynosi 61 lat i 6 miesięcy, w Chorwacji – zgodnie z okresem przejściowym – 64 lata, w Litwie 65 lat, a w Belgii już 66 lat.
Zestawienie pokazuje wyraźny kierunek zmian w Europie: większość państw stopniowo wydłuża aktywność zawodową kobiet i zbliża ich wiek emerytalny do poziomu obowiązującego mężczyzn.
W przypadku mężczyzn Polska z ustawowym wiekiem emerytalnym 65 lat plasuje się bliżej europejskiej średniej, ale nie należy do państw z najwyższym progiem. Taki sam wiek obowiązuje obecnie w Austrii, Chorwacji i Litwie, natomiast w Belgii ustawowy wiek emerytalny wynosi już 66 lat. Systemy emerytalne znacznie się różnią w poszczególnych krajach, więc sam wiek nie odzwierciedla ogólnej adekwatności emerytury.
Pokazuje to, że ewentualna przyszła dyskusja o zmianach w Polsce nie byłaby wyjątkiem, lecz wpisywałaby się w szerszy europejski trend wydłużania aktywności zawodowej.
Nowy wiek emerytalny z pewnością w najbliższych latach będzie dyskutowany w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Niska dzietność oraz szybko starzejące się społeczeństwo prędzej czy później wymuszą stosowne zmiany w polskim systemie emerytalnym.
W przypadku zrównania wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn, kobiety przechodziłyby na emeryturę dopiero w wieku 65 lat. zmiana taka mogłaby wpłynąć na wydolność systemu emerytalnego, szczególnie biorąc pod uwagę dziesięcioprocentową przewagę populacji kobiecej w grupie wiekowej 60-65 lat. Dłuższy okres odprowadzania składek przełożyłby się ponadto na wysokość świadczeń wypłacanych kobietom.
Różnicowanie wieku emerytalnego ze względu na płeć to cecha charakterystyczna wielu europejskich systemów emerytalnych, jednak wyraźnie widać tendencję do równania momentu przejścia na emeryturę przez kobiety i mężczyzn. Na krok taki zdecydowały się w ostatnich latach m.in. Austria, Belgia, Bułgaria, Chorwacja czy Litwa.
Prognozy emerytalne dla osób, które dopiero wchodzą lub w ostatnich latach weszły na rynek pracy, nie są zbyt optymistyczne. Stopa zastąpienia (wskaźnik określający, jaki procent ostatniego wynagrodzenia będzie stanowić emerytura) z roku na rok spada i według licznych prognoz w 2060 roku może wynieść ok. 20%. Wiele osób rozważa samodzielne gromadzenie kapitału na przyszłość.
Regularnie i zgodnie z indywidualną strategią – uwzględniającą możliwości finansowe, posiadaną wiedzę finansową oraz apetyt na ryzyko.
Możesz postawić na lokaty w bankach krajowych i zagranicznych (sprawdź aktualną ofertę Raisin) i obligacje skarbowe.
Jeśli akceptujesz wyższy poziom ryzyka, rozważ również ETF-y, fundusze inwestycyjne, obligacje korporacyjne czy akcje.
Warto jednak pamiętać, że ostateczny efekt nie zależy wyłącznie od konsekwencji i dobrze dobranej strategii. Równie istotne jest to, jak inwestujemy oraz z jakich narzędzi korzystamy. Różne produkty finansowe – PPK, IKE, IKZE lub konto oszczędnościowe – oferują odmienne korzyści podatkowe, poziom elastyczności czy dostępność środków, co w długim terminie może przełożyć się na realnie wyższy kapitał.
Produkt | Charakterystyka | Dostęp do środków | Limit wpłat |
PPK | Dopłaty od pracodawcy i państwa | Ograniczony (możliwe wcześniejsze wypłaty na określonych zasadach) | Procent wynagrodzenia |
IKE | Brak podatku Belki | Pełna po 60. roku życia | 300% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia |
IKZE | Ulga podatkowa (odliczenie od dochodu) | Pełna po 65. roku życia | 1,2-krotność prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia |
Konto oszczędnościowe | Brak ulg | Pełna płynność | Brak limitu |
Źródło: opracowanie własne
Przyjmijmy, że w każdym przypadku odkładasz dokładnie tyle samo – 500 zł miesięcznie. Na pierwszy rzut oka różnice nie powinny być duże. W praktyce jednak to właśnie konstrukcja produktu – dopłaty, ulgi podatkowe i sposób opodatkowania zysków – sprawia, że końcowy wynik oszczędzania może istotnie się różnić:
Aby lepiej zobrazować, jak duże znaczenie mają same „opakowania” inwestycyjne, warto spojrzeć na prostą symulację.
Produkt | Dodatkowe wpłaty | Korzyść podatkowa „na wejściu” | Podatek na wyjściu |
PPK | 395 zł miesięcznie (pracodawca i państwo) | Brak | 0% (po spełnieniu warunków) |
IKE | Brak | Brak | 0% (brak podatku Belki) |
IKZE | Brak | 720 -1920 zł (w zależności od miesięcznych zarobków) | 10% (zryczałtowany podatek) |
Konto oszczędnościowe | Brak | Brak | 19% (podatek Belki) |
Źródło: opracowanie własne
Obecnie ustawowy wiek emerytalny w Polsce wynosi 60 lat dla kobiet oraz 65 lat dla mężczyzn. Osiągnięcie tego wieku daje uprawnienie do przejścia na emeryturę i rozpoczęcia pobierania świadczenia emerytalnego z ZUS.
Wysokość świadczenia zależy przede wszystkim od wysokości odprowadzanych składek, zgromadzonego w ZUS kapitału oraz momentu przejścia na emeryturę. Im dłużej trwa aktywność zawodowa i odprowadzane są składki z tytułu ubezpieczeń społecznych, tym wyższa będzie emerytura.
Kontynuowanie aktywności zawodowej po osiągnięciu wieku emerytalnego oznacza wyższe świadczenie w przyszłości. Rośnie ono nie tylko dzięki dodatkowym składkom, ale też dzięki krótszemu okresowi wypłaty emerytury.
Wcześniejsza emerytura jest możliwa, ale tylko po spełnieniu określonych warunków, takich jak odpowiedni staż pracy i szczególne przesłanki zawodowe. W praktyce dotyczy to wybranych grup zawodowych i regulowane jest przez ustawę o emeryturach i rentach.
W obecnych realiach jest to konieczne, ponieważ samo świadczenie z systemu, nawet po osiągnięciu ustawowego wieku emerytalnego, może nie wystarczyć na utrzymanie dotychczasowego poziomu życia. Można rozważyć dostępne rozwiązania – takie jak PPK, PPE, IKE czy IKZE, które mogą pomóc zwiększyć przyszły kapitał emerytalny i choć częściowo uniezależnić się od budżetu państwa podczas pobierania emerytury.
Źródła:
https://www.zus.pl/swiadczenia/emerytury/emerytura-dla-osob-urodzonych-po-31-grudnia-1948/emerytura-w-wieku-powszechnym [dostęp 24.04.2026]
https://businessinsider.com.pl/praca/nowy-wiek-emerytalny-w-polsce-2026-ile-lat-dla-kobiet-i-mezczyzn-mozliwe-plany/5qdtx9n [dostęp 24.04.2026]
https://www.zus.pl/swiadczenia/renty/kwoty-najnizszych-swiadczen-emerytalno-rentowych [dostęp 24.04.2026]
https://www.money.pl/gospodarka/nowa-prognoza-zus-oto-jak-beda-sobie-radzic-z-wyplatami-emerytur-7237998402722304a.html [dostęp 24.04.2026]
https://www.infor.pl/twoje-pieniadze/swiadczenia/7504226,najpierw-65-lat-i-11-miesiecy-a-nastepnie-67-lat-dla-obu-plci-nowy-wiek-emerytalny-dla-kobiet-i-mezczyzn.html [dostęp 24.04.2026]
© 2026 Raisin SE, Berlin
Wszystkie przedstawione stawki oprocentowania są wyrażone jako wysokość oprocentowania w skali roku, chyba że wyraźnie wskazano inaczej. Wysokość oprocentowania w skali roku ilustruje, jaka byłaby stopa procentowa, gdyby odsetki były wypłacane i składane raz w roku. Pozwala to klientom na łatwiejsze porównanie zwrotu, jakiego mogą oczekiwać od swoich oszczędności na przestrzeni czasu.